شهرستان کردکوی دارای جمعیتی بالغ بر 70203 نفر و مساحتی معادل 818 كیلومتر مربع می باشد. شهرستان كردكوی كه در حدود 25 كیلو متری غرب گرگان واقع شده است و از شمال به شهرستان تركمن، از جنوب به رشته كوههای البرز شرقی و استان سمنان، از شرق به شهرستان گرگان واز غرب به شهرستان بندر گز محدوداست. منطقه کردکوی در گردونه حوادث تاریخی ، نقش مهمی یافت.
فریدون پسر آبتین بزرگترین پادشاه پهلوانی داستان ایران در حماسه ملی ایرانیان شهری بنام تمیشه بنا نهاد و به نوشته حكیم ابوالقاسم فردوسی:
فریدون فرخ تمیشه بكرد نشست اندر آن نامور بیشه كرد
کردکوی یا کردمحله امروزی قسمتی از تمیشه است كه نام تمیشه در تاریخ ایران و مازندان / تبرستان بارها نوشته شده است . بسیار زیبا بود اگر در زمان نامگذاری شهر کردکوی، نام و هویت واقعی این منطقه بر آن نام می نهادند و به شهرستان تمیشه نامگذاری می کردند و این منطقه و مردمان آن به تاریخ و تمدن 3000 ساله تمیشه در عصر دوره ساسانیان افتخار می نمودند .
شهرستان کردکوی در سال 1358خورشیدی از شهرستان گرگان جدا و بصورت شهرستان مستقل در آمد. بر اساس آخرین تقسیمات كشوری این شهرستان درسال 1358 ه .ش از شهرستان گرگان منتزع و شامل یك شهر ( كردكوی ) و یك بخش ( مركزی ) وسه دهستان چهاركوه، سدن رستاق شرقی و غربی و 32 روستا گردید.
تا کنون در شهرستان کردکوی 59 اثر تاریخی – فرهنگی شناسایی گردیده است، که از این تعداد 38 اثر در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است.
در نوشته های تاریخی اشاره شده است که در اوایل حکومت صفویه جمعیتی از کردستان به صورت ایلی به مازندران و استر آباد کوچانیده شدند و در زمان شاه عباس در نواحی مختلفی این ایالات سکونت اختیار کردند. بعد ها در حدود 250 سال پیش عده ای از این مهاجران در مکان فعلی شهر کردکوی مسکون شدند . در زمان نادر شاه و بعد از آن عده ای دیگر بطور متناسب به این منطقه کوچ داده شدند تا در مقابل هجوم مکرر ترکمن ها مقاومت کنند.
این شهرستان دارای آب و هوای معتدل خزری و از نظرناهمواری به سه ناحیه كوهپایه ای ، جلگه ای و كوهستانی تقسیم می شود. و از مهمترین ارتفاعات آن می توان به كوههای چهلستان، میلانه، تركه چال، خوشبی كانی، رادكان، باری كوه، سنگ تراشان، وزمه كوه، درازنو، پلاشو و جهان نما اشاره كرد. همچنین با توجه به موقعیت طبیعی آن، رودخانه های متعددی در این شهرستان با جهت جنوب به شمال جریان دارند. از مهمترین این رودها می توان از رودخانه قره سو ، شعبات زواردشت ولاغوز ، غار محله، میاندره، سركلاته، سالیكنده، بالاجاده نوكنده، یلوار، شموشك و شصت كلاته یساقی نام برد. براساس نوشته ها واسناد تاریخی دراوایل حكومت صفوی و بویژه در زمان شاه عباس جماعتی از ایلات مختلف كرد از كردستان به مناطق مازندران و استرآباد كوچانده شدند. در زمان نادرشاه و بعد از آن جمعیت قابل ملاحظه ای از آنها در تعین منطقه (كردكوی ) استقرار و سكونت دائم اختیار نمودند. همچنین برخی نیز معتقدند به علت استقرار اكراد و سربازان كرد در این منطقه ، ابتدا به آن « كردمحله » و سپس به لحاظ توسعه جمعیتی و جغرافیایی به آن « كردكوی » گفته اند . براساس یك گزارش تاریخی، كردكوی در حدود سال 1327 ه . ق « دارای دكاكین و چند حمام و مسجد بود و 6000 نفر جمعیت داشت. بناهای این قصبه از چوب ساخته میشد وعده زیادی در كومه ( خانه های چوبی و گل مالی شده ) می زیستند. هر مرد یك یابوی باركش داشت . اغلب آنها اسلحه داشتند » اكثریت مردم این شهرستان در مناطق جلگه ای و كوهپایه ای زندگی می كنند و زبان رایج مردم شهرستان كردكوی تبری می باشد. در واقع غیر از اكراد جمعیت این شهر تركیبی از خاندان های مختلف از جمله عقیلی ، غریب ، كشیر ، مازندرانی ، كیا ، سادات ، حسینی ، یزدی ، صلبی و … است.
رابینو در سال 1289 ه . ش تعداد خاندان های كرد محله ( كردكوی ) را 31 خاندان بر می شمارد. كشاورزی از اركان مهم اقتصادی این شهرستان محسوب می شود. پنبه ، سویا ، گندم و برنج بهترین محصولات كشاورزی آنها را تشكیل می دهد .
کرد محله (کردکوی) در زمان قاجار "مردمی پولدار و گله دار بودند . مالیات آنها 800 تومان بود و در وقت جنگ 130 مرد جنگجو تحویل قشون استر آباد می دادند ، که اکثر آنها از کرد های جهان بیگلو بودند" بر اساس یک گزارش تاریخی ،کردکوی در سالهای 1327 هجری قمری ( حدود 100 سال پیش ) " دارای دکاکین و چند حمام و مسجد بود و 6000 نفر جمعیت داشت. محصولات مهم آن شلتوک ، پنبه و گندم بود .
اسامی شهر کردکوی از ابتدا تا كنون به ترتیب : توسكان ، نیم مردان، میان كلا،جمشید آباد، كردخیل، تمیشه، كردمحله، و سپس به كردكوی نامگذاری شده است.
کردکوی از اجماع چند محله وقریه و روستای نزدیک بهم منطقه : پلنگ پا ، شیرداربن (ولاغوز) ، توسكایش (نام قدیم کردکوی) و بن كلاته ( منطقه 25دستگاه و بن کلا فعلی کردکوی) و بالاپلنگ ( بالابلوك ) و الاغ میدان( نام قدیم عباس آباد) شکل گرفت .
از صنایع دستی شهرستان كردكوی می توان به نمدمالی، حصیربافی، بافت چادرشب های محلی، جوراب و دستكش های پشمی و محلی اشاره كرد.
درشهرستان كردكوی جدای از جاذبه های طبیعی متنوع و زیبا، آثار، ابنیه و محوطه های تاریخی و فرهنگی بسیاری وجود دارد كه در حال حاضر 28 اثر آن در فهرست آثار ملی كشور به ثبت رسیده است .
مراكز دیدنی :
جاذبه های تاریخی وفرهنگی :
برج رادكان، جاده تاریخی شاه عباسی، شهر باستانی تمیشه، دیوارتاریخی تمیشه، قلعه بانصران، امامزاده روشن آباد، امامزاده چهار كوه، امامزاده النگ، امامزاده هزار منزل، امامزاده جعفر تیشر، خانه میر كاظمی، تپه های تاریخی بالان تپه، شاهده، انارتپه، تپه گیلانی، مرز تپه، تپه النگ، چازتپه و محوطه های تاریخی موزیلایه، بانصران، قلعه طاق، قلعه شاه نشینی، سقاخانه رادكان، توسكا پل، سلطان تپه، وزیر تپه، تپه جهان نما، نرگس تپه، بانو سرا تپه، نارنج قلعه، سقاخانه ولاغوز، تپه های تاریخی انارك تپه، شیرعلی
جاذبه های طبیعی :
دهكده ییلاقی درازنو، دهكده ییلاقی جهان نما و دهكده های كوهستانی رادكان و كندآب، غارهای ( دارتپه، یخچال، گنج خانه، اژدرغار و جهان نما )، جنگل چهارکوه ، پارك جنگلی امام رضا (ع)، آبشار دو آب، آبشار میان لنگه، پارك جنگلی كردكوی .
میدان انقلاب کردکوی در گذشته - دوره محمدرضاشاه پهلوی
تصویر زیر بزرگان شهر کردکوی در حدود 100 سال پیش در مکان کاخ شاه کردکوی در دوره حضور روس ها در شمال ایران - با حضور سروان چماقی - آخوند بنی هاشم و آخوند حجتی بزرگان طایفه عقیلی و کیااحمدی و کدخدا سرالله مازندرانی می باشد
ADMIN (( کپی برداری با رعایت ذکر منبع وبلاگ محله ولاغوز بلامانع است ))